Toon Tellegen leest voor uit: Misschien wisten zijn alles

Toen de eekhoorn nog lag te slapen (p.105)

De kraai schraapte zijn keel (p.138)

`Ik, ' zei de slak op een keer tegen de mier (p.169)

Toen de mier en de eekhoorn op een keer door het bos wandelden (p.200)

`Niemand weet natuurlijk waar ik woon!' (p.228)

De mol en de egel zaten naast elkaar tussen het kreupelhout (p.240)

Op een dag had de olifant genoeg van het bos (p.244)

Op een dag zwom de walrus (p.257)

Op een donkere dag aan het eind van het jaar (p.264)

De boktor zat in de stoel voor zijn raam (p.321)

De egel wilde heel graag eens in de lucht hangen (p.323)

Op een ochtend liep de mier door het bos (p.335)

De eekhoorn en de olifant zaten in het gras (p.355)

Op een ochtend ging de mier op reis (p.369)

`Hoe hoog kan jij eigenlijk springen, sprinkhaan?' (p.376)

Toen de mier weer eens een verre reis maakte (p.404)

`Ik voel me zo mismoedig, eekhoorn ...' (p.413)

`Wanneer kom je eindelijk eens bij me op bezoek?' (p.421)

Vroeg in de ochtend op een dag midden in de zomer (p.314)

`Als ik genoeg van je heb, eekhoorn'

Op een ochtend liepen de eekhoorn en de mier door het bos