ချယ်ရီလွင်ပြင်

တစ်ရွာသားနဲ့ ပဝါပါး

ကျွန်တော်ရဲ့ စိမ်း

အလွမ်းမပေးသွားနဲ့ အချစ်ရယ်

အချစ်ဆိုတာလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ

ရိုးရာလေးကို သတိရတယ်

ချစ်လွန်းလို့ပါ

ငွေတောင်တန်းဆီပြန်လာပါ

မောင်မယ်တူစုံမှလေ

ရှမ်းတောင်တန်းကိုမခွာရက်သူ

ကိုယ့်ကျမှအသည်းကွဲ

ရောက်တဲ့အရပ်မှာပျော်သလိုနေ

ချစ်စရာနမ့်ဆန်မြို့

ကိုယ်အရင်ရှောင်တိမ်းပေးပါ့မယ်

လိုက်နေနိုင်ပါ့မလား